Als singer‑songwriter
Ik schrijf geen liedjes om verhalen te vertellen. Ik schrijf omdat iets in mij gezongen wil worden. Wat me raakt in het leven vindt vroeg of laat zijn weg naar een melodie, een zin, een stilte tussen twee akkoorden. Vreugde, verlies, verwondering, liefde, een onverwachte ontmoeting, een oude pijn die eindelijk zacht mag worden... alles krijgt een plaats aan mijn vuur.
Mijn liedjes gaan niet over mij. Ze zijn een stukje van wie ik ben. Onafgewerkt, onderweg, menselijk.
Ik zing omdat verbinding voor mij even noodzakelijk is als ademhalen. Omdat muziek soms kan zeggen wat woorden alleen niet kunnen. Omdat er iets bijzonders gebeurt wanneer een lied het hart van een ander raakt.
Mijn muziek
groeit niet in een studio. Ze groeit in het leven. In gesprekken aan een keukentafel. Tijdens een wandeling onder een grijze hemel. In een glimlach. In een traan. In een moment waarop alles even samenvalt.
Muziek helpt mij begrijpen wat mijn hoofd soms niet begrijpt. Ze helpt me herinneren wie ik werkelijk ben. En telkens opnieuw merk ik dat dezelfde beweging ook iets opent bij anderen. Alsof we voor even samen ademhalen in dezelfde ruimte. Alsof we elkaar herkennen zonder veel woorden nodig te hebben.
Creativiteit en intuïtie
Mijn inspiratie komt van overal. Een vogel op een dakrand. Een zin die blijft hangen. Een oude wijsheid. Een ontmoeting. Een stilte. Een akkoord dat ineens exact zegt wat gevoeld wil worden.
Ik luister. Ik voel. Ik laat het bezinken. Daarna ontstaat iets nieuws. Niet bedacht. Maar ontvangen.
Vroeger schreef ik vooral in het Antwerps. Vandaag schrijf ik voornamelijk in het Algemeen Nederlands, zodat mijn woorden verder kunnen reizen en meer harten kunnen ontmoeten.
Waar het begon
Ik werd geboren op 20 mei 1964 in Mortsel. Muziek stroomde al door ons huis lang voor ik zelf een instrument vastnam. Ze leefde in mijn ouders, mijn grootouders, in de liederen die klonken tussen de dagelijkse dingen. Nog voor ik muziek begreep, voelde ik haar.
Op mijn vijfde begon ik met solfège en zang. Niet zozeer om muziek te leren, maar om steeds beter te leren luisteren. Naar klank. Naar stilte. Naar wat daarachter leeft. Niet veel later kwam de klassieke gitaar op mijn pad. Sindsdien zijn we elkaar eigenlijk nooit meer kwijtgeraakt.
Mijn trouwe reisgenoot
Piano, keyboard en andere instrumenten passeerden onderweg. En ik ben dankbaar voor alles wat ze me leerden. Toch bleef de gitaar steeds opnieuw naar mij terugkomen. Of misschien was het omgekeerd. Ze werd een vriend. Een spiegel. Een trooster. Een kompas. Een verlengstuk van mijn hart.
De wereld van klank en trilling
Al van jongs af aan was ik gefascineerd door de kracht van klank. Door wat muziek met mensen doet. Door hoe een eenvoudige toon een ruimte helemaal kan veranderen. Die nieuwsgierigheid bracht me later bij sjamanistische tradities, mantra's, medicine songs, icaro's, keelzang en soundhealing.
Niet als technieken. Maar als herinneringen aan iets ouds dat in ons allemaal leeft. Sindsdien draagt mijn muziek niet alleen melodie, maar ook intentie. Niet alleen woorden, maar ook stilte.
Huiskamers, cirkels en kleine wonderen
De plekken waar ik het liefst speel zijn vaak de kleinste. Een huiskamer. Een zaaltje. Een kring van luisterende mensen. Daar waar niemand zich groter hoeft voor te doen dan hij is. Daar waar muziek weer gewoon ontmoeting mag zijn. Soms speel ik alleen. Soms samen met muzikanten die dezelfde taal van verbinding spreken. Samen creëren we een klankveld waarin iedereen welkom is. Precies zoals hij of zij op dat moment aanwezig is.
Meer dan muziek
Via mijn muziek ontmoet ik mensen die resoneren met dezelfde waarden. Mensen die voelen dat zachtheid geen zwakte is. Dat verbinding belangrijker is dan gelijk krijgen. Dat de aarde niet van ons is, maar wij van haar. Uit die ontmoetingen ontstaan vaak de mooiste gesprekken. Over het leven. Over liefde. Over mens-zijn. Over thuiskomen in jezelf.
Van kwetsbaarheid naar zelfliefde
Toen ik elf was kreeg ik te maken met kinderreuma. Het was een periode die me veel vragen stelde. En misschien nog meer antwoorden bracht. Genezing kwam voor mij uit verschillende richtingen. Via artsen. Via alternatieve wegen. Via gebed. Via bewustzijn. Via muziek.
Maar bovenal via de ontdekking dat zelfliefde geen luxe is. Ze is voeding. Ze is fundament. Ze is thuiskomen.
Een levenspad van bewustzijn
Doorheen de jaren ontmoette ik vele inspirerende wegen. Reiki. Mindfulness. De Emotiecode. Geweldloze communicatie. Mandala's. Sjamanisme. QM Hypnose. Soul Body Fusion. Niet als waarheden die gevolgd moeten worden. Wel als spiegels die me hielpen mezelf beter te begrijpen. Ze leerden me luisteren naar mijn binnenwereld. Mijn grenzen te respecteren. En steeds opnieuw te kiezen voor wat werkelijk klopt.
Vanuit het hart
Wat ik doe, of het nu muziek maken, schrijven, creëren of begeleiden is, vertrekt telkens vanuit dezelfde plek: het verlangen om wat meer zachtheid in de wereld te brengen. Meer rust. Meer bewustzijn. Meer liefde voor onszelf en voor elkaar. Wanneer iemand me vertelt dat een lied, een tekst of een ontmoeting iets heeft geraakt vanbinnen, dan raakt dat ook mij. Want uiteindelijk draait het voor mij niet om optreden. Niet om gezien worden. Maar om ontmoeten.
Schrijven geeft mij vleugels.
Muziek geeft mij wortels.
En ergens tussen die twee ontmoet ik telkens opnieuw het leven.
Luister maar.
Misschien hoor je er ook iets van jezelf in terug.
El Chi Marcus